We blijven in sprookjes geloven

Door
22 maart 2015
Reacties (2)

‘Vorig seizoen stonden we nu al met 1-0 achter.’
Een opmerking die ik hoorde nadat we al twee minuten aan het voetballen waren.
Gewapend met een sterk karakter (dat krijg je vanzelf na een seizoen met wat tegenvallende resultaten) en een rotsvast vertrouwen dat alles wel goed komt waren
140 supporters naar Tilburg vertrokken.  Elk sprankje hoop werd als een reddingsboei vastgeklampt. Na ruim een half uur spelen nog steeds geen tegentreffer, oké ook geen Dordts doelpunt maar dat was een kwestie van tijd. Voorzichtig werd er al gesproken over statistische kansen en een Dordts wonder. Na 39 minuten werd het ijzig stil. Die dekselse Sahar was het uiteindelijk gelukt om onze Kurto (uitgesproken als: Kurto, Kurto, Kurto) te passeren. Tegentreffers hadden we al vaker geïncasseerd dit seizoen, alleen nu deed het iets meer pijn.
De rust werd vooral benut om aan te sterken. Alle clichés werden uit de kast getrokken als reddingsvesten op een zinkend schip: ‘Joh, we hebben nog een helft’, ‘we zijn echt niet de mindere’, ‘ik zie Dordt nog wel scoren hoor’. Enigszins gerustgesteld dobberden we de tweede helft in.

Kom op, we hoeven maar twee keer te scoren om het wonder te bewerkstelligen. We zagen Dordtse speldenprikjes, een duidelijke handsbal die de het arbitrale trio
niet waarnam en we zagen nog steeds mogelijkheden om de benodigde twee doelpunten te maken.
Herstel: drie doelpunten, na zestig minuten was het Sahar wéér gelukt om te scoren. Die gast maakte ons karakter vanavond wel extra gespierd.
Een vloek en een zucht later hadden we van de nood maar een deugd gemaakt. ‘Volendam uit is toch eigenlijk veel gezelliger’, sprak een supporter redelijk monter. We waren het wel met hem eens, laat ons schip dan maar afzinken naar de Jupiler League. Totdat het we in de verte het schijnsel van de vuurtoren zagen, het was Anthony Biekman die namens FC Dordrecht de 2-1 scoorde. Het wonder lag weer een beetje binnen handbereik. Er werd naar de klok gekeken, hoeveel minuten hebben we nog?
Helaas, na 90 minuten en blessuretijd was het sprookje over.

Nou ja, we hebben mathematisch gezien nog alle kans. Nog zes wedstrijden dus we kunnen nog achttien punten binnenslepen.
En waarom mogen wij niet in sprookjes geloven? De chauffeur van de supportersbus stak ons een hart onder de riem, via de Efteling route reden we terug naar Dordrecht.
Sprookjes kunnen soms uitkomen.

Leuk artikel? Deel het met anderen:
  • Kees Klok

    Dat zou te mooi zijn om waar te zijn, maar wie weet. De bal is rond en misschien voorziet de KNVB zijn scheidsrechters voortaan van een goede bril.

  • Piet

    Je kan in sprookjes blijven geloven,of de schuld geven aan de slechte bril van de scheidsrechter. Maar je kan ook gewoon zeggen dat de klasse waarin FC Dordrecht speelt te hoog gegrepen is.

Over Almere City (marketing)

Geplaatst op 11 april door
almere city FC

Denkend aan Almere City, zie ik de tekst op de stoep voor de ingang van het uitvak: “Welkom in de Almeerse Hel”. Vergeleken met de vreselijke slogans die sommige gemeentes zich veroorloven (“Doe het in Dronten”, “Eenmaal, andermaal, Stadskanaal”) in ieder geval een kreet die de spijker op de kop slaat. Alhoewel, meestal is het […]

Lees verder... Reacties (1)