Dat stomme lied

Door
17 augustus 2014
Reacties (4)

De overwinning op Heerenveen gaf weliswaar enige hoop op een goede afloop, maar toch voelden we ons wat geïntimideerd door de reputatie van PEC Zwolle. Eerst over Ajax heen walsen in de bekerfinale en daarna tegen dezelfde tegenstander de Johan Cruijff Schaal pakken is geen geringe prestatie. Nu is winnen van FC Dordrecht dat ook niet, maar toch, we hadden een beetje het gevoel van David tegen Goliath. Dordt had het voordeel van een zinderend stadion vol thuispubliek tegen een maar half gevuld uitvak, maar toch, bij de aftrap hadden we het zweet in de handjes. Even maar, want vanaf het begin gaf het Dordtse spel vertrouwen. Hoewel Zwolle een enkele keer gevaarlijk uitbrak, speelde de wedstrijd zich voornamelijk af op de speelhelft van PEC en zagen we in het eerste kwartier al twee prachtige kansen van Joris van Overeem en Mark Lieder.

Het werd wat stiller op de tribunes, we spaarden even onze stembanden voor het doelpunt dat zeker ging vallen. Dat hadden we misschien niet moeten doen, want na zo’n minuut of vijfentwintig begon het tempo bij Dordt wat te zakken. De ploeg zette minder druk op de Zwollenaren hoewel die geen kans kregen om over Dordt heen te lopen zoals het bij Ajax had gedaan. Wel was de Dordtse mandekking achterin nu en dan een tikje slordig. Daardoor viel het doelpunt wel, maar in het verkeerde doel en op een ongelukkig ogenblik. Vijf minuten voor rust zag Ryan Thomas kans de bal achter doelman Kurto te krijgen. We stonden 0-1 achter. We begonnen ogenblikkelijk te zingen. Niet van vreugde, maar uit nood. Toch maakten we ons niet erg ongerust. FC Dordrecht kreeg in Heerenveen vleugels bij 1-0 achter en dat zou nu ook wel gebeuren.

Na de rust pakte Dordrecht de zaken voortvarend aan. PEC werd in de tang genomen en onder druk gezet met het kenmerkende, sprankelend aanvallende spel. Er werden mooie kansen geschapen, die echter niet werden verzilverd. De bal vloog keer op keer de noord-tribune in en een aantal malen hoog over. Wij zongen en zongen, nu moest het gebeuren, maar nee, weer een bal richting parkeerplaats, weer een deuk in een autodak. Dordt werd steeds gretiger, steeds vaker zagen we ogenblikken van pure paniekvoetbal bij Zwolle, waar Bart van Hintum tegen zijn tweede gele kaart aanliep. Daardoor was Dordt helemaal de baas op het veld. In de 81e minuut wist Giovanni Korte eindelijk de Zwolse doelman te passeren. De stemming steeg tot het kookpunt. Gelijkspel tegen de slachter van Ajax! Nog negen minuten, maar Dordrecht had zo’n overwicht, dat kwam wel goed. En toen…. Na de officiële speeltijd telde de scheidsrechter drie minuten bij. Op de tribunes klonk ineens het lied ‘Wij gaan Europa in’ en dat werd ons fataal. In de 93e minuut werd PEC nog even gevaarlijk en wist Mustafa Saymak onverwacht te scoren. Aan FC Dordrecht lag het niet. Hadden wij dat stomme lied maar niet gezongen.

Kees Klok

Foto: auteur

 

Leuk artikel? Deel het met anderen:
  • NeytAndText

    Hoogmoed komt altijd voor de val. Jammerlijke uitslag.

  • Piet

    Is het woord ;”stomme” ook niet een taalfout,alwaar de redactie zo graag op hamert.

    • Kees Klok

      Leuk bedacht, maar ‘stomme’ is nu eenmaal een homonien.

      • Kees Klok

        Ik bedoel natuurlijk homoniem met een m.

Over Almere City (marketing)

Geplaatst op 11 april door
almere city FC

Denkend aan Almere City, zie ik de tekst op de stoep voor de ingang van het uitvak: “Welkom in de Almeerse Hel”. Vergeleken met de vreselijke slogans die sommige gemeentes zich veroorloven (“Doe het in Dronten”, “Eenmaal, andermaal, Stadskanaal”) in ieder geval een kreet die de spijker op de kop slaat. Alhoewel, meestal is het […]

Lees verder... Reacties (1)