De avonturen van Bierman (deel 2)

Door
22 augustus 2013
Reacties (0)

Toen Bierman middels het oplossen van een cryptogram de gelukkige winnaar werd van drie tickets naar all-inclusive Mexico hoefde hij niet lang na te denken. Twee telefoontjes en vijf minuten later stonden Gerard en Dikke Danny al bepakt op de stoep. “Ola amigo!” riep Gerard. “Zaufen!” riep Dikke Danny, die de Spaanse taal nog niet helemaal machtig was. Dat beloofde een mooi weekje te gaan worden.

Strontlazarus het vliegtuig in kan wel eens verkeerd uitpakken, gelukkig zijn deze drie dappere knakkers zo ervaren dat ze voor nuchter door kunnen. En eenmaal in de lucht kunnen ze je er niet meer uitzetten, dus Bierman besloot het, ondanks zijn naam, op de whiskey te gooien. Vierentwintig peperdure versnaperingen later zetten de zes witte beentjes voet aan land. Het Mexicaanse grondgebied en het Mexicaanse klimaat dwongen Bierman en kornuiten tot de enige juiste beslissing: beber, oftewel drinken, veel drinken.

De Mexicaanse biertjes bleken anders te vallen dan de Hollandse natjes. Terwijl Gerard zijn gejatte sombrero vol stond te kotsen, leek het Dikke Danny een mooi moment de bar onder te zeiken. Het complete personeel, bestaande uit liefst één dronken barman, besloot in te grijpen en sloeg een willekeurige cafébezoeker voor zijn bek, achteraf een Duitse toerist. Terwijl de Duitser naar zijn tanden zocht sloop Bierman fijntjes achter de bar. De kastjes onder de toog waren voorzien van flessen drank waarvan hij de soorten niet kon onderscheiden, maar hij volgde zijn instinct en stopte enkele flessen onder zijn poncho. Nog voordat de zatte barman terug op zijn plaats was stond Bierman al buiten en riep zijn maten: “Nu gaat het feest pas echt beginnen!”

De flessen werden verdeeld en zonder te weten wat er in zat werd de drank met rasse schreden naar binnen gegoten. Bierman, Dikke Danny en Gerard waren overduidelijk verder heen dan ooit tevoren, wat bij laatstgenoemde vooral duidelijk werd toen hij zijn volgekotste sombrero weer op zijn schedel plaatste. Terwijl de brokken in zijn nek plaatsnamen, besloot Bierman een groepje volgetattooeerde en tevens bewapende locals aan te spreken. In zijn beste Spaans trachtte hij de route naar een verdienstelijke tietenbar te vragen, in werkelijkheid vroeg hij de leider van het groepje of dat gore dikke varken van een moeder van hem nog wel eens goed in haar schaamteloze reet geneukt werd. Daar blijken ze in Latijns Amerika dus niet van gediend. De ballen van Bierman lagen een minuut later te glimmen op het hakblok, maar net toen een botte machete tevoorschijn werd gehaald, verschenen enkele leden van een rivaliserend drugskartel met niets anders dan slechte intenties. Dat de ontmoeting resulteerde in een onfatsoenlijke slachtpartij zal geen wonder heten, dat Bierman, Gerard en Dikke Danny ongezien wegkwamen dan weer wel.

Terug in het hotel werd de avond boven het toilet nog even geëvalueerd. Een dag Mexico stond blijkbaar gelijk aan een half jaar aaneengesloten stappen in Dordt. Zonder het door te hebben vielen de drie helden in slaap. En slaap is precies wat ze nodig hadden. Opladen, want de volgende dag zou er pas echt actie ondernomen worden.

Wordt vervolgd…

Leuk artikel? Deel het met anderen: