De geitenberg en lasagne

Door
23 februari 2016
Reacties (2)

Hoe ik als krijsende baby in het Albert Schweitzer ziekenhuis in Dordt ter aarde kwam, tot aan nu, vol met herinneringen die ik heb opgebouwd in “mijn stadje”. Ik heb er een paar leuke voor jullie uitgeplukt. Om te beginnen met mijn favoriet.

Voor de mensen die op zoek zijn naar de leukste pizzeria van Dordt, ga naar Costa d’Oro. Met schelpjes op de muur en een traditionele Italiaanse inrichting is er een sfeer die niet te vervangen is. Het is een pizzeria waar mijn familie al ontzettend lang komt. Eerst ging mijn oma er al heen, daarna mijn moeder, en nu ben ik er zo vaak te vinden als mijn geld dat toe laat. Ik werd geboren in de straat naast de pizzeria, waardoor de heerlijke geur in de achtertuin al te ruiken was. De eerste jaren zijn qua herinneringen een zwart gat, maar ik weet nog wel dat ik altijd op de achterkant van mijn papieren placemat mocht kleuren en al vanaf het begin fan ben van de lasagne (die ik overigens nog steeds niet op kan).

Geitenberg

Ik groeide op in Oud-Krispijn, in een niet zo geweldige buurt. Daarmee wil ik overigens niet zeggen dat heel Oud-Krispijn een rotbuurt is (wat veel mensen denken), want er zijn ook hele chille delen om te wonen. Ik weet nog hoe leuk het was dat ze besloten om aan het einde van mijn straat een speeltuintje te bouwen. Alleen een beetje jammer van de hangjongeren die er vaak rondhingen, maar ach. Wat ontzettend leuk was aan daar wonen, was dat ik tegenover het Weizigtpark woonde. En dat betekende: kinderboerderij! Het liefst ging ik er elk weekend heen. Vroeger had je de geitenberg, waar geiten op klommen en overheen liepen, en ik altijd samen met die geitjes overheen waggelde. Zo tof!

Paddenstoel

Naast het Weizigtpark was mini-me ook vaak te vinden in het Wantijpark. Als klein meisje huppelde ik al rond tijdens het weekend van Wantijpop en Rainbowpark, en verzamelde bekers zodat ik snoep kreeg, of een euro waar ik vervolgens snoep van kocht. Zo heb ik onbewust Krezip gezien daar, een band waar ik later fan van werd. En in het Wantijpark is natuurlijk ook de Paddenstoel niet te missen. Lekker spelen op het gras, badderen en de zandbak afwisselen samen met andere koters.

IJs op het randje

Ook in de stad was het altijd een feestje. Een ijsje eten op het randje aan het water bij La Venezia, of boven in de bibliotheek vrienden maken in de kinderspeelhoek. Ook Vissers is altijd een vaste plek geweest die zelden wordt overgeslagen. Heerlijke poffertjes, maar ook de tosti en broodje bal zijn aan te raden. En natuurlijk de overheerlijke warme cacao.

Kortom, opgroeien in Dordt is voor mij best een feestje geweest, met sommige “tradities” die ik nog steeds vasthoud. Hartstikke leuk.

Leuk artikel? Deel het met anderen:
  • Denkend aan Holland

    Niet alleen vroeger had je de geitenberg in Weizigt. Die heb je nu nog steeds…

  • Martin Neyt

    Mag er in, op of achter de geitenberg dan wel worden gebeden?