De Herdgang, altijd gezellig

Door
28 november 2015
Reacties (0)

Cindy, de Brabantse buschauffeuse had de muziek aangepast. Vanaf het moment dat de bus werd gestart, schalden er  carnavalskrakers uit de speakers. Een versnelde inburgeringscursus, ‘Brabantse gezelligheid’, voor haar Dordtse passagiers kon in haar ogen geen kwaad.

Ik ben toe aan een malibu

We werden vandaag het bos ingestuurd, het Brabantse sprookjesbos. Niet die in Kaatsheuvel maar die in Eindhoven, sportcomplex De Herdgang was onze bestemming.
Het trainingscomplex van (Jong) PSV ligt verscholen in een bosrijke omgeving. Mochten we verdwalen tussen de bomen dan konden we ons na het beluisteren van de tientallen jolige hits (“Ik ben toe aan een Malibu”, “Haar bloesje was te klein”) in ieder geval een beetje redden in die poel van Brabantse gezelligheid.
Gezellig is een subjectief begrip, verklede mensen die lallend en zingend over straat lopen vind ik persoonlijk niet gezellig. Liefhebbers van carnaval, woonachtig onder de rivieren, weten echter niet beter dat dat het hoogtepunt van menselijk contact is.
‘Gezellig’, vind ik samen juichen om een Dordts doelpunt of een overwinning.

Arme jongen

Na ruim een kwartier spelen vond ik het al best gezellig. Een schitterend doelpunt van PSV-verdediger van Vlerken bracht de stand op 1-0, de 1-0 voor FC Dordrecht, welteverstaan. De arme jongen kopte met een dikke streep de bal achter zijn eigen doelman.
Nog gezelliger werd het toen wij vanaf de krakkemikkige tribune de 2-0 namens Rangelo Janga erin zagen vliegen. “Janga, Janga”, galmde als een opzwepend mantra door Eindhoven. We waren amper uitgezongen of Jeroen Lumu wist te scoren. Met veel gevoel voor drama en redelijk door het dolle heen zongen we : “10, 10, 10!!!”

Schaapachtig

In de rust keken we minutenlang schaapachtig naar het scorebord wat ons vertelde dat we 3-0 voorstonden. “Ik kan het amper geloven”, riep meneer van de Herik die na wekenlange afwezigheid weer bij een uitwedstrijd was. Hij stond niet alleen in zijn verwondering.
De tweede helft geloofden we eigenlijk wel. Met een 3-0 voorsprong kon het niet meer misgaan. Een paar ervaren supporters waren hier nog niet helemaal zeker van.
Ik ook niet, toen ik Jong PSV ineens zag opleven. Nadat een aantal doelpogingen naast, over of op keeper Te Loeke strandden was het ineens raak. Een tegendoelpunt, het zal toch niet? Maar zoals het in een sprookjesbos betaamt, kwam daar de tovenaar.
Trainer Harry had gelukkig nog een troef in handen. Sai, ‘Sushi’, van Wermeskerken.
Hij viel in, zag en scoorde, 4-1!
De supporters baanden zich een weg door de verlepte heg langs het veld om de Dordtse Japanner persoonlijk te feliciteren.

Toeter Jan

In het laatste kwartier waren zelfs de grootste pessimisten opgetogen. De toeter van de fanatieke PSV supporter, Toeter Jan, klonk ineens als hemelse muziek.
Man, man, wat was dit gezellig. Dat de temperatuur rond het vriespunt lag, de tribune onheilspellend kraakte onder onze voeten, het maakte ons niks meer uit.
Op de terugweg werd er bier en rum genuttigd zodat een deel van de supporters waarschijnlijk ook lallend en zingend thuiskwam.
Brabantse gezelligheid, ik raad het iedereen aan.

Leuk artikel? Deel het met anderen:

Over Almere City (marketing)

Geplaatst op 11 april door
almere city FC

Denkend aan Almere City, zie ik de tekst op de stoep voor de ingang van het uitvak: “Welkom in de Almeerse Hel”. Vergeleken met de vreselijke slogans die sommige gemeentes zich veroorloven (“Doe het in Dronten”, “Eenmaal, andermaal, Stadskanaal”) in ieder geval een kreet die de spijker op de kop slaat. Alhoewel, meestal is het […]

Lees verder... Reacties (1)