Dinsdagmiddag In Merz

Door
21 april 2016
Reacties (0)

Het idee sprak me aan, schrijven in een café aan de haven. Kijkend uit een zesdelig raamkozijn, starend naar de boten van de gewone man. Terwijl Vader Abraham’s woorden door mijn hoofd zingen besluit ik op een druilerige dinsdagmiddag mijn mannengrot te verlaten en in de auto te stappen. Het was van dat weer waarbij het net te weinig miezert om je ruitenwisser constant aan te hebben, dus tikte ik elke keer met m’n vinger op het hendeltje wanneer dat nodig was.

Het irriteerde me verder niet, ik was best content die dag en bovendien erg blij met mezelf dat ik vandaag het huis had verlaten. Ik parkeer m’n auto achter het centraal station en loop via het park, het station en het centrum naar de korte kalkhaven en zie Café Merz. Ik loop door de dubbele laag houten deuren en zie al gauw een mediterraanse blanke man met een whiskey zonder ijs en een baseballpetje aan de bar zitten. Normaal haat ik clichés maar dit vond ik wonderschoon om een keer in het echt te zien. Enerzijds opgelucht dat ik niet de enige loner ben die dinsdagmiddag alleen in een café gaat zitten en anderzijds geprikkeld door de melancholie van een eenzame man aan een bar. Zijn eenzaamheid inspireerde me. De manier waarop hij de springerige bardame kon minimaliseren tot een achtergrondschim. Hoe hij stoïcijns zijn nek niet naar links of rechts bewoog waardoor ik hem enkel en-profil heb gezien.

Instagram filters en bil-implantaten

Waarom hij er was, was voor mij geen mysterie meer. Hij was er namelijk voor mij, om me weer even uit te leggen wat ik nodig had. Eenzaamheid tijdens het denken, alleen zijn is namelijk niet genoeg. Je moet je moederziel alleen voelen tussen de mensen, een afstand creëren die alleen jij begrijpt. Het is de enige manier duiding te geven aan het bestaan zonder jezelf te verliezen. Jezelf afsluiten van het theater dat mensen sociale interactie noemen. Even iets ‘echts’ voelen in een wereld vol voorgeframed nieuws, Instagram filters en bil-implantaten. Ik ben vertrokken voordat de man zijn whiskey op had, ik wilde zijn mythe niet verpesten. Ik betaalde mijn koffie en gaf de bardame instructies om met mijn wisselgeld zijn whiskey af te rekenen. Het voelde als een eerlijke transactie.

Heist schrijft elke donderdag een column op iDordt. Volg hem via Facebook en Instagram.

Leuk artikel? Deel het met anderen:

Motherfucker

Geplaatst op 9 juni door
Motherfucker column

Fuck jou. Fuck je dromen en je idealen. Ze bestaan niet en zijn niks waard. Zo. Nu we dat uit de weg hebben kunnen we even normaal gaan doen. Ik weet namelijk niet wanneer egoïstisch, gewelddadig en gehaaid zijn ineens cool is geworden maar mij kan je niet foolen motherfucker. Sinds Netflix zijn je rolmodellen […]

Lees verder... Reacties (1)

De Dag Die Je Wist Dat Zou Komen

Geplaatst op 28 april door
Koningsdag column

Het was weer Koningsdag. Je weet wel ‘de dag die je wist dat zou komen’. Ik kan nog steeds niet wennen aan de naam trouwens. Het is eigenlijk gewoon een kutnaam voor Koninginnedag. Net zoals TUI eigenlijk een kutnaam is voor ArkeFly. Afijn, het doet niks af aan de schoonheid van de dag. 364 dagen per […]

Lees verder... Reacties (0)