Dordtenaar van het jaar?

Door
8 december 2014
Reacties (5)

In een column in de Dordtenaar van 5 december 2014 sprak Kees Thies zijn waardering uit over ex-raadslid Jacqueline van Dongen. Zo erg, dat hij haar graag zou zien als Dordtenaar van het jaar. Dat ik persoonlijk het type persoon als de kersverse wethouder van Den Helder met pek en veren de stad uitstuur, stuitte kennelijk op kritiek en bekrompenheid van mijn kant. Omdat 140 tekens erg vermoeiend zijn om mee te discussiëren, schrijf ik maar een blog over het hele gebeuren.

Persoonlijk zie ik raadslid als een levenswijze, niet als beroep. Iemand die in de raad zit moet zijn partijpolitiek ademen en naleven. Bij elk evenement en zelfs bij de simpelste dingen, zoals boodschappen doen. Als men het één roept in de raad, moet zij niet het tegenovergestelde doen in het dagelijks leven. Je geloofwaardigheid gaat er aan en mensen zullen minder geneigd te zijn om op je te stemmen. Weg zetel.
Hoewel ik fel afgeef op raads- en commissieleden die een andere kleur hebben dan ik, heb ik altijd ergens een vorm van respect voor allen zitten en ben ik hen dankbaar voor het ondergewaardeerde harde werken wat ze doen.
Er zijn alleen drie uitzonderingen voor mijn respect:

  • Spookraadsleden
  • Zetelstelers
  • Opportunisten

Over de eerste twee kan ik heel kort zijn. Als je niet komt opdagen, maar wel het geld opstrijkt, ben je een ongelooflijke eikel en verdien je pek met veren. Als je gekozen bent in een partij en de zetel van die partij afpakt, ben je ook niet veel beter. De kiezers hebben immers voor jou gekozen, met een bepaalde kleur. Als je die kleur verloochent, hadden de kiezers misschien die stem niet uitgebracht. In praktijk loopt het daarom ook altijd slecht af met zetelstelers. Een doodvonnis voor de politieke carrière.

Met opportunisme op zich is niets mis, maar timing is alles. Ik kan zelfs waardering opbrengen voor de meeste gevallen. Mensen die lef hebben en kansen nemen en soms bruggen moeten verbranden om verder te komen. Als men jarenlang lid is geweest van de ene partij, mag men best van kleur veranderen. De mening verandert eenmaal. Zelfs als men jarenlang politiek actief is geweest, als kansen niet worden geboden bij de één en wel bij de ander.
Tot dusver is er dus eigenlijk niets mis met opportunisme. Maar zoals ik al eerder aangaf: timing is alles. Een klassiek voorbeeld van opportunisme is de casus van Jacqueline van Dongen. Zij werd met 434 voorkeurstemmen gekozen, 434 kiezers die in haar vertrouwen hadden. Vervolgens doet zij mee met het formatieproces van de coalitie in de Dordtse gemeenteraad. Daarna vertrekt zij, omdat zij wethouder kan worden aan de andere kant van het land.

Waarom is dit verkeerde opportunisme? Omdat mevrouw Van Dongen op  een kieslijst stond. Hierbij heeft zij een persoonlijke campagne gevoerd, om mensen te motiveren op haar te stemmen. Eigenlijk zei zij tegen de Dordtse burgers: “Stem op mij en ik vertegenwoordig je voor de komende vier jaar.” En 434 mensen trapten daar kennelijk in. Die blijven nu bedrogen achter.
Als men voor wethouderschap wilt gaan, moet men daarmee tijdig beginnen. Zodra er een samenwerking van meerdere partijen gevormd is, moeten deze als een gek wethouderkandidaten gaan zoeken. Deze “sollicitaties” zijn dus vol aan de gang tijdens het formatieproces. Dit betekent dus dat mevrouw Van Dongen met een valse glimlach bij de coalitie-onderhandelingen in Dordrecht zat, terwijl zij bezig was met een baantje elders te zoeken. Uiteindelijk in een totaal andere stad, bij een andere partij. Kennelijk spreekt geld en macht aan, want dat hart voor Dordrecht was zo ingeruild voor een hart voor Den Helder. Voor mij persoonlijk is dit een aanslag op iemands integriteit. Als de “sollicitatie” niet positief was geweest, was mevrouw Van Dongen gewoon blijven zitten in de gemeenteraad van Dordrecht. En zat ze waarschijnlijk weer vier jaar te acteren dat ze echt veel om Dordrecht gaf, wat dus achteraf niet zo is.

Begrijp mij niet verkeerd. Mevrouw Van Dongen was goed in wat ze deed, in de gemeenteraad van Dordrecht. Altijd veel kennis en behoorlijk bekwaam. Maar niemand is onvervangbaar, dus ook zij niet. Het probleem is niet dat zij de Dordtse politiek inruilde voor die van Den Helder, het is de manier waarop. Als Cor van Verk morgen wethouder in Breda wordt, heb ik dezelfde mening. Als Jasper Mos volgende week een baan heeft in de Tweede kamer, walg ik daar ook van. Als Peter Heijkoop over een maand overstapt naar de VSP, mag ik hopen dat dat de nekslag is voor zijn politieke carrière. Alle politici in Dordrecht hebben een belofte gemaakt: “Wij gaan jou vertegenwoordigen, de komende vier jaar.” En dat een commissie- of raadslid niet altijd in functie kan blijven, is ook begrijpelijk (zwangerschapsverlof, nieuwe baan met belangenverstrengeling etc.). Maar de politieke kleur afschudden en de biezen pakken voor meer geld en meer macht, nadat men een belofte heeft gemaakt aan de Dordtse kiezer, is gewoon not done.

Jonathan

P.S. Jawel, weer een blog over BVD-politiek. Kan er ook niets aan doen. Anderen beginnen met deze partij het middelpunt van belangstelling te maken, ik vaar alleen mee in de actualiteit. Nu maar hopen dat ik vanavond niet op de bank hoef te slapen van de censuurfeeks.

Leuk artikel? Deel het met anderen:
  • Martin Neyt

    Den Helder is een verschrikkelijke straf, wat een monstruositeit van een stad, begrijp dat dan, Jonathan.

  • Robert

    Van voetbaltrainers tot lokale politici, weinigen springen niet op een rijdende trein du moment ze elders een betere baan kunnen krijgen. En laten we wel wezen, voor veel mensen in de raad is de vergoeding (1.700 euro) het enige inkomen dat ze hebben. Gewoon werk dus.

  • 078

    In Den Helder wil je echt niet dood gevonden worden.
    Van een stad met bijna 1000 monumenten naar een dorp met 12 monumenten. Wel een stad met nog minder koopkracht en hoog opgeleiden dan Dordt.

  • Donnie Greve

    Om een burger, die Dordrecht in 2014 inwisselt voor Den Helder als ‘Dordtenaar van het Jaar 2014’ voor te dragen, gaat ook bij mij teveel voorbij aan mijn #trotsopDordtgevoel #losvanallepolitiek #KeesThies. Iemand die de Dordtse politiek verlaat voor Den Helder, kan daar beter als ‘Heldenaar van het Jaar’ uitgeroepen worden!
    Maar die veronderstelde ‘valse glimlach’ is m.i. een onterechte aanname, want betrokkene is voor zover ik weet door Den Helder gevraagd na de coalitieonderhandelingen in Dordrecht en zonder sollicitatie. Een mening poneren in een column mag natuurlijk, echter ik zie graag een nieuwe column tegemoet over deze kwestie na het gesprek met betrokkene. 😉

  • JJPloeg

    mooie Blog, compliment.

popcorn op het terras

Geplaatst op 11 november door

Voor mijn veertienjarige zoon is de opening van de nieuwe mega-bioscoop nu al de happening van het jaar. Hij kan niet wachten om alle blockbusters te zien en vraagt nu al om een jaarabonnement Kinepolis voor zijn verjaardag in februari.

Lees verder... Reacties (0)