Er had meer in gezeten

Door
7 februari 2015
Reacties (0)

Bij het betreden van het altijd gezellige FC Dordrecht stadion meende ik aanvankelijk een ongekende strijdlust te bespeuren. Waarop dat was gebaseerd, weet ik eigenlijk niet, waarschijnlijk op mijn eigen positieve vooroordelen, maar ik was ervan overtuigd dat FC Dordrecht ADO in een aantal flitsende acties onder het kunstgras zou schoffelen.

Tja, je droomt weleens wat. Onderweg naar de noordtribune werd ik op de foto gezet door de politie. Een hele eer om bijgezet te worden in de galerie van FC Dordrecht-fans. Misschien moet er binnenkort op het hoofdbureau eens een expositie worden gehouden, waarvan de opbrengst wordt geschonken aan een of ander goed doel. Ik breek mij het hoofd maar niet over die foto’s. Meestal, en zeker vandaag, is de sfeer in het stadion prima, maar voetbal trekt helaas ook idioten aan en die kun je beter maar zo snel mogelijk in de kraag vatten. Of het met die foto’s allemaal klopt met de wet op de privacy, waag ik te betwijfelen, maar daar hebben we juristen voor en zolang het mafketels afhoudt van voor de club schadelijk acties, vind ik het best.

Het wordt tijd dat FC Dordrecht zich verheft uit de kelder van de Eredivisie en ik had gehoopt dat deze wedstrijd een stap in de goede richting zou betekenen. Ik werd teleurgesteld. Nee, FC Dordrecht speelde zeker niet slecht, al was de eerste helft rommelig en op sommige ogenblikken slaapverwekkend. Even veerden wij op: na een half uur spelen schoot Lakovenko, na wat een lullig foutje in de defensie leek, de bal in de Dordtse goal. De 0-1 kwam op het scorebord, maar na enig overleg bleek de bal net over de achterlijn te zijn geweest, waardoor de scheidsrechter het doelpunt annuleerde. Wij vierden het alsof er voor Dordt was gescored. Het bleef voorlopig 0-0, terwijl er minder dan normaal werd gezongen op de tribunes. Dat had niets te maken met de steun van het publiek, Dordt-supporters blijven normaal gesproken zingen, maar meer met het vigerende verkoudheidsvirus, waardoor ook ik mijn rauwe keel een beetje moest sparen.

Na de rust kwam Dordrecht eindelijk in zijn eigen spel. Met heel veel inzet werd om iedere bal gevochten. Er werd gezwoegd, er werd gejaagd dat het een aard had, maar een duel winnen en vervolgens kijken of er iemand vrijloopt waar de bal naartoe kan, was er te weinig bij. De enkele kansen die werden gecreeerd werden gemist en zo bleef het 0-0. Tot twee keer toe leek de wedstrijd verdacht veel op achterbuurtvoetbal, zoals bij de massale duw- en trekpartij na een overtreding van Ojo en de uit frustratie of onzekerheid voortkomende, domme agressie van de keeper van ADO jegens debutant Anthonie Biekman, die overigens verdienstelijk speelde. Sterspeler van deze wedstrijd was ongetwijfeld Te Loeke, die toonde dat hij om de drommel niet bang is en door enkele gedurfde reddingen Dordrecht voor erger wist te behoeden. Er had meer ingezeten, maar ja, als het er niet uitkomt houdt het op.

Foto: auteur

 

Leuk artikel? Deel het met anderen: