Maandag, zo’n dag dat je je het liefst verstopt onder je dekbed. Helaas roept de wekker je tot de verantwoording en gaat het leven weer in volle vaart verder.
Deze maandag was het opstaan iets makkelijker, een potje voetbal lag in het verschiet. Voor mijn gevoel was ik net weggefietst uit het stadion.
Zolang ik er niet heel Nederland voor hoef door te crossen vind ik het wel leuk, twee wedstrijden in vier dagen.
En daarbij, ik heb wel trek in drie vlaaienpunten!
Fortuna had er ook zin in, gezien de bussen vol supporters die afgereisd waren naar de Tempel der Beschaving. Ons vak op Noord was iets minder druk maar des te harder werd er gezongen. Zeker nadat Jesse Mayele binnen vijf minuten de 1-0 maakte. Tien, tien, tien, riepen we een beetje overmoedig. Er stonden nog ruim 85 minuten speeltijd op de klok, dus waarom ook niet?
Naar het antwoord op deze vraag ben ik wel benieuwd want tot de rust bleef de teller op 1-0 steken. En dat was helemaal niet nodig geweest, FC Dordrecht was baas in eigen huis.
In de tweede helft begonnen we alweer gezellige liedjes te zingen over steenkolenboeren en andere verschijnselen. De tien stond dan nog wel niet op het scorebord, het tweede doelpunt kon elk moment vallen. En die viel ook, zij het aan de verkeerde kant: 1-1.
Even was het stil op de tribune totdat een bal van Rijsdijk op het gemakje achter de doelman van Fortuna rolde. Hahaaa, 2-1 voor ons, daar moest op gezongen worden: Re-publiek Dor-duh-recht!
Lekker goedkoop, in één bericht kon ik de gelijkmaker en het tweede doelpunt van Dordt naar de thuisblijvers sms-en. Sterker nog, had ik er iets langzamer over gedaan had ik ook meteen de 2-2 kunnen verwerken. Binnen zeven minuten drie doelpunten; er zijn mensen voor minder het gesticht ingegaan. En dan moet je dus nog ruim een half uur toekijken hoe de bal van de ene keeper naar de andere keeper vliegt.
Ik ben maar een praatje gaan maken met een medesupporter, het was een uitstekend moment om het over politiek, recessie en sportvissen te hebben.
In mijn ooghoek zag ik keeper Doedee nog een paar reddingen verrichten en Dordt een paar kansen verprutsen.
Een gelijkspelletjes was alles wat er in zat vanavond. Eén vlaaienpunt is misschien ook wel gezonder dan drie. 
Als onze stad internationaal in de kijker staat is dat altijd leuk. Tenzij het om gifgas gaat natuurlijk. Nee, deze keer geen treinramp. We hebben het over de Syrische burgeroorlog: gifgas met een Dordts ingrediënt.
Lees verder... Reacties (0)Ieder jaar doet de Vereniging Dordrechts Museum de zogenaamde Schefferaankoop. Deze keer is er niet gekozen voor een schilderij of een homp klei dat kunst wordt genoemd. Nee, dit jaar mogen wij Dordtenaren genieten van een eetbare Simon van Gijn. Ook zo’n trek? Ga dan als de wiedeweerga naar Huis van Gijn voor een lekker hapje Simon.
Lees verder... Reacties (1)
Door 
