Het echte verliespunt

Door
3 oktober 2015
Reacties (0)

Een klein jaar geleden hoorde ik de toenmalige algemeen directeur van FC Dordrecht, Ad Heijsman, in een interview zeggen: ‘Als je voor Dordt bent, moet je tegen je verlies kunnen.’ Ik moest daar voortdurend aan denken terwijl FC Dordrecht wanhopige pogingen deed de 0-1 achterstand tegen Jong Ajax weg te werken. De avond begon mooi. Een mild zonnetje dat net bezig was onder te gaan, zodat je op de noordtribune, waar ik doorgaans vertoef, niet verblind werd door het licht. Hoewel het aantal bezoekers een beetje tegenviel, was ik omringd door goede vrienden, die er allemaal, net als ik, van overtuigd waren dat we deze avond drie punten op ons conto zouden schrijven. Die leken nog even ver weg, maar ach, Jong Ajax kwam dan wel in de twaalfde minuut op voorsprong door een doelpunt van Munic, gevolg van een blunder in de verdediging, maar de wedstrijd was nog lang genoeg en het evidente veldoverwicht van FC Dordrecht stond wel garant voor een goede afloop.

Zowel voor als na de rust was FC Dordrecht voortdurend in de aanval. Nu en dan counterde de tegenstander en soms werd een gevaarlijk ogenblik geschapen, maar doorgaans waren de Schapenkoppen de onbetwiste heersers op het veld. Het leverde aantrekkelijk en spannend voetbal op. Veel passes in de diepte, lange ballen die vrijwel altijd aankwamen, technisch knap spel. Eigenlijk klopte het bij Dordt van alle kanten en werden de jonge Ajaxcieden behoorlijk overspeeld. Tot…. FC Dordt op zo’n twintig meter van het vijandelijke doel kwam. Ineens ontbrak dan de zorgvuldigheid, regende het onbesuisde trappen en werd de ene na de andere veel te hoge bal lijnrecht in de handen van de Ajax-keeper geschoten. Het was alsof voor het doel van de tegenstander standaard blinde paniek toesloeg. Er werden heel veel kansen geschapen en die gingen allemaal reddeloos naast, zodat die 0-1 uiteindelijk definitief bleek.

Het kan gebeuren. Het is niet de eerste keer dat de beste partij een wedstrijd desondanks verliest. We hebben het vorig jaar in de Eredivisie zo vaak meegemaakt, maar wrang is het wel. Terwijl de supporters hun uiterste best deden om het team naar een overwinning, of op zijn minst een gelijkspel, te zingen en terwijl de spelers zich volstrekt uit de naad werkten, want aan de inzet lag het beslist niet, mislukte iedere aanval, werd elke kans gemist. Vlak voor het einde ging de bal eindelijk langs de vijandelijke doelman. Helaas, de grensrechter vlagde voor buitenspel. Vlak daarna floot de scheidsrechter af. Een wedstrijd die vanwege het overwicht van Dordt misschien wel met 8-1 had kunnen eindigen resulteerde in een volkomen deceptie. Zo kan het gaan in het voetbal en het is niet eens erg. We hebben een sprankelende pot gezien, waarin het alleen voortdurend niet mee zat. Goed, het zij zo, maar dat op Peter Leeuwenburgh en Fahd Aktaou na geen enkele speler de moeite nam de supporters na de wedstrijd te bedanken voor hun steun tot in de laatste minuut, dat was het werkelijke verliespunt. ‘Als je voor Dordt bent, moet je tegen je verlies kunnen,’ zei Ad Heijsman. Dat dienen de spelers ook te beseffen.

Foto: Elisa Kuster

Leuk artikel? Deel het met anderen: