Het werd slechts 5-0

Door
12 september 2015
Reacties (2)

Wanneer ik aan iemand vraag waar hij of zij zich bevond op 11 september dan krijg ik nooit als antwoord: in Sittard. Na vanavond zal dat anders zijn, zo’n 50 meegereisde supporters bevonden zich op deze onvergetelijke datum in het stadion van Fortuna Sittard. Het werd tijd dat 11 september ook een positief imago kreeg, wij waren er klaar voor.

De supportersbus stopte op de hoek van de Madridstraat/ Milaanstraat, imposante straatnamen voor een even imposant stadion. Uit de grond gestampt toen Vrouwe Fortuna nog in Sittard resideerde. Zij heeft zich hier echter al een tijd niet meer laten zien dus de Schapenkoppen roken bloed. De Limburgers hadden dan wel één puntje meer behaald maar wisten in eigen huis nog niet te winnen.

Je gunt het geen enkele voetbalsupporter, een stadion met een sfeer van een verlaten spookhuis. Maar er was (echt) bier, frituur en FC Dordrecht, wat dat betreft werd het publiek verwend. Zeker nadat de machine van Harry van den Ham op gang kwam.
Na een paar speldenprikjes richting doelman Kaya was het Jeroen Lumu die na een kwartier spelen de keeper voor het eerst passeerde. De arme doelman kon toen nog niet bevroeden dat hij deze avond wel vaker de bal uit het net mocht vissen.

Welgeteld vier keer tot de rust: na Lumu scoorde Fahd Aktaou uit een strafschop, slalomde Alvin Daniels de 3-0 naar binnen en wist Rangelo Janga op fenomenale wijze de 4-0 te bewerkstelligen. Zoveel doelpunten in één helft, ik raakte de tel kwijt maar klaagde niet.
Sterker nog, ik had me in tijden niet zo ontspannen gevoeld tijdens een wedstrijd van FC Dordrecht.
De tweede helft was nog maar een minuut of vijf bezig of Janga had opnieuw het doel gevonden.
In plaats van uitbundig te juichen werd er vooral gelachen, vol ongeloof keken we naar de 5-0 op het scorebord. Vanaf dat moment werd de wedstrijd bijzaak. Er werd gelet op trainer Harry die zich ondanks de riante voorsprong nog steeds druk maakte wanneer zin tactiek niet uit de verf kwam.
“Serieus, Harry is toch de ideale bondscoach?”, stelde een supporter vast. Hem werd meteen het zwijgen opgelegd; “Laat hem nou maar eerst bondscoach van de Republiek Dordrecht zijn.” Je zou toch niet willen dat ze dat bij de KNVB ook hadden gezien, zitten wij straks met de gebakken peren én Danny Blind.
Tot grote opluchting van het overgebleven Limburgse publiek bleef de teller steken op 5-0.
Wij waren gelukkig en zij hadden de schade weten te beperken.

De overwinningsrum in de bus naar huis ging exact om elf minuten over elf open.
Waar waren wij op 11 september?
Wij waren aan het juichen in Sittard.
Vrouwe Fortuna bevond zich tussen de Dordt supporters en zag dat het goed was.

 

 

Leuk artikel? Deel het met anderen:
  • Tikkie terug

    Wederom een leuk stukje Elisa, op rijnmond was het ook alleen maar positief.

  • Joeri

    Fantastisch om te lezen en de avond nog een keer te beleven!! Ik was in Sittard….