Ik koop, dus ik besta

Door
28 juli 2014
Reacties (7)

Niet zelden heb ik mede-huiscolumnist Jonathan kunnen betrappen op een originele gedachte. Ondanks dat hij zijn vriendin columns laat schrijven en daar zelf de credits voor opstrijkt, lees ik e.e.a. doorgaans met plezier. Een wereld zonder debat is immers als een ‘bak saté zonder saus: het kan wel, maar erg lekker is het niet’, aldus het nieuwe opperhoofd dixiemuziek en corporale kwesties.

De interessantste columns zijn echter die stukjes proza die pretenderen een volkomen logische denktrant te hanteren, omdat ze zijn geschreven vanuit een bepaald wereldbeeld dat overeenkomt met de politieke kleur van de schrijver. En dat is ook exact de kern van deze koopzondagdiscussie. Het gaat hier niet om een paar uur meer of minder open, het gaat hier niet om wel of niet winkelen tijdens een kerkdienst en het gaat hier ook niet om blijkbaar per se iets op zondag te willen, moeten of kunnen doen wat je in de 6 dagen daarvoor niet is gelukt.

Wat zich hier afspeelt is een fundamentele clash tussen de kerngedachte van twee politieke ideologieën: het vormgeven van een samenleving vanuit een individueel wereldbeeld enerzijds en een samenlevingsgericht wereldbeeld anderzijds. Het is in zekere zin de bronvraag van alle politieke dilemma’s. Gaan we voor de belangen van het individu of voor de belangen van de samenleving? Sinds de opkomst van het Thatcherisme in de jaren 80 wordt die discussie aanmerkelijk feller gevoerd. Dat is geen enkel probleem, debat scherpt de geest. Het wordt echter wel een probleem wanneer er geen sprake meer is van een debat, maar een misplaatste monoloog. Het daarmee volledig verwerpen van andermans ideeën is een signaal van politieke armoede. Immers, als je de argumenten van je tegenstander niet kunt beantwoorden, hoe ben je dan met overtuiging terecht gekomen op je huidige standpunt? Of een stapje verder: is het dan geen tijd om je standpunt enigszins te matigen?

In een goede discussie zou je mogen vermogen verwachten dat er behalve ‘keuzevrijheid’ (tot in den treuren geroepen, gelukkig kreeg ik een euro van Irene Koene als ik er ‘MKB’ achteraan riep) een tegenargument was gekomen op het feit dat het MKB in Engeland sinds de koopzondag zeer harde klappen heeft gehad. Of wellicht een reactie op het feit dat werknemers overal hun weekendtoeslagen kwijt raken. Of wellicht een antwoord op de vraag hoe een partij denkt dat een bakker, slager of groenteman met ´keuzevrijheid´ zijn zaak levensvatbaar kan houden als hij/zij niet 7 dagen per week open gaat, op het moment dat de supermarkt aan de overkant dat wel doet. Of wellicht dan een praktische suggestie hoe kleine winkeliers hun sociale leven overeind moeten houden in een land waar iedereen, om maar een voorbeeld te noemen, zijn verjaardag viert in het weekend? Helaas. Ik heb de antwoorden op deze en andere vragen niet voorbij zien komen. In plaats daarvan verschijnen er slechts wat quotes over CDA’er Heijkoop die naar het schijnt weleens in de stad heeft gelopen op een zondag. Een werkelijk grensverleggende bijdrage aan deze discussie. Echt, Socrates en Plato staan nog te applaudisseren.

Diverse partijen hebben zich in plaats van het debat aan te gaan, op de koopzondag gestort als een ouderwetse bankier op een naderende bonus: het voelt straks even lekker en over een paar jaar mag een ander de puinhoop opruimen. In dit geval de samenleving, bestaande uit de mensen die volgens Jonathan ‘schreeuwen om de koopzondag’. Ik tast hier in het duister, want over welke mensen hebben we het dan? De bedrijfsleider van de AH of de Mac? Die paar winkels in het centrum, aangezien dat de enige locatie in Dordrecht is waar een koopzondag een positief economisch effect zal hebben? Ik dacht altijd dat Dordrecht meer is dan het centrum, maar wellicht bekijk ik dat teveel door mijn campagneleidersbril. Hij is te leen voor de Provinciale Statenverkiezingen, de VVD zal het nodig hebben. Ja, zelfs de journalisten van het AD, toch niet bepaald grote koopzondagtegenstanders, moesten tijdens een campagne-actie concluderen dat ‘ik winkel graag op zondag’ tasjes niet aan de straatstenen te slijten waren. Nota bene op een koopzondag.

Ik zal de laatste zijn om te ontkennen dat het handig is als winkels open zijn wanneer je ze nodig hebt. Maar tegelijkertijd vind ik niet dat de hele wereld om mij draait en de hele samenleving om mijn dagelijkse eisenpakket heen gebouwd moet worden. Er zijn meer belangen op ons eiland en wie zijn naasten lief heeft, kijkt ook om naar een ander. Wat zou de wereld een in en in treurige plek zijn wanneer we alleen nog maar rekening houden met onze directe naasten. In dat licht had menigeen graag een paar sprankelingen van genuanceerde wijsheid zien opflikkeren in de discussie van de afgelopen jaren. Maar laten we wel zijn. Als partijen al voor een draagvlakonderzoek naar de mening van de mensen om wiens leven, levenswerk en levensvoorziening het gaat, aangeven dat ze niets met die resultaten gaan doen, dan ‘kun je de argumenten van zo’n partij toch ook totaal niet serieus nemen? Niet als ondernemer, niet als consument, niet als aanhanger/tegenstander van de partij’. Waarvan akte.

 

 

 

 

Leuk artikel? Deel het met anderen:
  • 078@hotmail.nl

    Waarom is dit nou in Dordt zo’n discussie punt en in de rest van de (middel)grote steden niet? Wat zijn we toch een provinciaal kutdorp eigenlijk.

    • disqus_6myo1qqoiy

      Omdat de heren met de bijbel geen flikker toe willen geven.

    • KwikenKwak

      In andere provinciale middelgrote kutdorpen speelt de discussie ook al een tijdje hoor…dit is niet iets exclusiefs Dordts….maar Dordrecht is in vergelijking wel een achterstandsdorp in nog zwaarder economisch weer, met meer leegstand, zonder studenten etc blablabla…
      die paar middenstandertjes zullen dit tij overigens echt niet keren met een wekelijkse koopzondag

      http://www.rtvutrecht.nl/nieuws/426747/

      Waarom begint men hier in Dordrecht niet met een middenweg als men dan zo nodig meer koopzondagen wil, 1 per twee weken = zat,

      hele goeie blog trouwens!

    • PieterWolters

      Het is gelukkig slechts een kleine minderheid van gristenen en socialisten die dwars liggen. Twee stromigen die verdacht veel met elkaar gemeen hebben: bij de ene weet de dominee wat het beste is voor de mensen en bij de andere denken ze dat een politburo het beste de samenleving kan sturen. Mensen die wel kunnen denken voor zichzelf hebben er geen problemen mee.

      Je zou trouwens als werkloze SP hebben gestemd voor een betere wereld, en nu een mogelijke baan aan je voorbij zien gaan omdat bedrijven niet open mogen.

      • KwikenKwak

        …en bij de “Kwekstromig” (neoliberalisme) is absolute totale egocentrische nietszeggendheid gemeengoed.
        De markt, de middenstand, het kapitaal zal dan wel bepalen wat goed voor ons is….jekjekjek…Trap er niet in mensen!

  • Marc Bevers

    Tja. Je kan het net zo makkelijk omdraaien natuurlijk. Je ontneemt de samenleving de mogelijkheid om wel of niet op zondag open willen zijn/shoppen ten gunste van enkele individuen die gesloten willen
    zijn.

  • NeytAndText

    ‘k Maak bezwaar tegen het woord koopzondag. Wij, weldenkende mensen, streven namelijk naar doodgewone zondagen waarop de AH’s en Karwei’s van deze wereld open zijn. Niets kopuh, kopuh, kopuh, dat kan ook online -daar is het elke dag koopzondag- maar gemak, gemak, gemak. Even een pak koffie halen. Of, op de klusdag bij uitstek, een dopsleutel. Geen personeel of geen zin? Dan niet, de grootgrutter en de moerenketen zijn toch geen concurrenten. Omzetverlies bij zondagssluiting is dan ook slechts een non-argument.

Betaald parkeren: Niet gaan huilen in een hoekje

Geplaatst op 14 januari door

Sinds 1 januari moeten we in het centrum nu ook betaald parkeren op zondag. Voor centrum bewoners die hun auto buiten het centrum wegzetten, omdat het gratis is, behoorlijk vervelend. Zondag was nou juist die dag waarop je je auto lekker kon laten staan zonder een boete te krijgen. Maar aan de andere kant: wij, […]

Lees verder... Reacties (4)

Zondag paniek

Geplaatst op 1 april door

Sinds dit jaar is de tijdspanne van mijn voorraadkast één dag. Iedere dag bedenk ik rond vier uur wat we ‘s avonds eten, kijk even snel in de voorraadkast wat vandaag mist en doe mijn boodschappen. Bijna iedere dag. Soms sla ik de supermarkt over en halen we wat, en soms hebben we nog eten liggen.

Lees verder... Reacties (0)