Kerst voor de Vorm

Door
9 december 2014
Reacties (0)

Sinterklaas is weer het land uit, dus heel Dordrecht was dit weekend al hysterisch bezig met de kerstspullen van zolder te halen. Met z’n allen zaterdagochtend om onchristelijke tijden snel de beste kerstboom uitzoeken. Het is weer die tijd van het jaar.

Geschiedvervalsing

Persoonlijk heb ik niets met kerst, dus doe er al jaren niets mee. Een gestolen geschiedvervalsing gebruiken als excuus om verplicht bij elkaar te komen en lekker te eten. Er zijn al genoeg verjaardagen voor mij in het jaar om aan die verplichting te doen en lekker eten doe ik wanneer ik daar zin in heb.

Gezellig dictatoriaal regime

In mijn huidige leefomgeving heerst een dictatoriaal regime als het gaat om kerst. “We gaan het gezellig maken!” werd zondag geroepen. Ergens piepte ik nog zachtjes dat ik er niets aan vind en dat het van mij niet hoeft. Maar ongehoord bleef ik staan met twee snoeren aan lampjes, die uiteraard in de knoop zaten.
De anderhalf uur die ik nodig had om de lampjes uit de knoop te halen, waren gevuld met verschillende (dan wel politiek correcte) verwensingen. Alleen niet van mij. Een kunstkerstboom in elkaar zetten is ook niet de makkelijkste taak van de wereld, ben ik via observatie tot de conclusie gekomen.

Kerstboom opzetten als relatietest

Toen ging het eerste snoer lampjes in de boom. Deze werkte uiteraard niet en er moest gezocht worden naar dat ene kapotte lampje, wat er uiteindelijk twee bleken te zijn. Mijn lacherige opmerking van: “Daarom test je altijd alles vóór je er moeite mee gaat doen.” werd niet gewaardeerd. Na een drukke onderhandeling over wie de lampjes in de boom mocht gaan hangen, kwamen we tot de compromis dat we dit samen gingen doen.
Ondertussen begon ik het toch wel leuk te vinden en zette voor de gein de kerstvideo van Tiny&Lau op (NSFW), waardoor de sfeer er echt gezellig op werd. Vervolgens de slingers er in gegooid en het begon al ergens op te lijken.

Toen moesten de ballen er in en was de kerstboom een waar plaatje. Dat ik het kitscherig vond, werd uiteraard door de andere twee bewonderaars niet gewaardeerd. “Ik zal eens een keer niet mijn mening ventileren.” Dacht ik bij mijzelf  en onderging het lot dat de meeste kersthaters zullen ondervinden.
De boom stond, compleet. En het enige wat ik kon denken was: “Oh, god. Daar staat een monument van één brok aan frustratie. En over drie weken mag dat weer afgetuigd worden.”

Mijn atheïstenhart ontdooide

Toen het eenmaal donker werd, was de kerstboom de enige lichtbron in de huiskamer. Een sfeervol stuk, wat de donkere dagen gezellig maakt. Stiekem begon mijn atheïstenhart te ontdooien en voelde ik waardering voor de gezelligheid die mijn partner aan het creëren is. Uiteraard zei ik dat niet hard op.
Binnenkort gezellig verplicht op bezoek bij de families. En dan stiekem achteraf nagenieten van de gezelligheid die het einde van het jaar meebrengt. Maar niet doorvertellen, hè.

Jonathan

Leuk artikel? Deel het met anderen: