Kerstdromen

Door
19 december 2014
Reacties (2)

Een oud wijf staat te treuzelen bij de kassa, en ik heb haast. Het is al zo fucking warm hier in de appie, en dan staat er zo’n tandloze bejaarde het kleingeld uit de oude treksok van haar overleden vent bij elkaar te tellen. Ik besluit haar een lik aan haar oor te geven.

Ze merkt het niet eens. Wel verdomme, neem je eens de moeite een bejaarde aan haar oor te likken, geeft ze geen kik. Ik bijt zachtjes in haar oorlel. Het kassameisje krijgt een boei zo rood als een ongesteld roodborstje, maar durft er niks van te zeggen, ze is te jong om hier mee om te gaan. Ik merk dat en besluit de nek van die ouwe te masseren, terwijl heb ik de oorlel nog tussen mijn tanden en kijk het kassameisje steeds indringender aan.

“Meneer, meneer, wat doet u nu, waarom bijt u in haar oor?” Ah, het meisje toont haar ballen en grijpt in, een escalatie is aanstaande. “Dit is mijn moeder trut, dit vindt ze lekker die ouwe geilnek, en ik kan dat weten. Straks ben jij aan de beurt. Waar houd jij van?” Met angstige ogen kijkt ze me aan, wat moet ze doen, wat moet ze zeggen? Schakelt ze de beveiliging in? Ik wacht het niet af, trek mijn broek naar beneden en sla met mijn leuning de kassa dwars door midden. “Laat het wisselgeld maar zitten!” schreeuw ik met veel consumptie in haar gezicht.

Dan schrik ik wakker. Godverdomme wat een achterlijke droom weer. Het is flink raak de laatste tijd, het zal de stress zijn. Kerstdiner, kerstkado’s, kerstboom en kerstballen. En op het werk ook een gekkenhuis: overleg in, overleg uit, meetings, vergaderingen, bijeenkomsten en bila’s. Ik raak achter mijn pc al helemaal in de war. Ik giet de koffie in mijn laptoptas en neem een hap uit mijn muis. Klotekerst, ik trek het niet meer. Nog zo veel te doen.

Kerstkaarten schrijven naar familie en vrienden, en dan kijken of je er een terug krijgt. Ik doe het niet meer. Ik roep tweemaal fijne kerst in de open haard en wie het hoort mag het hebben. Het kerstdiner moet ook nog op tafel, wat ga ik in godsnaam maken? Oh ja, kalkoen met nasi, voor elk wat wils. Maar ik heb de helft nog niet in huis, snel inkopen doen.

Bij de supermarkt aangekomen schiet de stress alweer in mijn nek. Wat doen al die mensen hier, pleur op zeg, laat me er langs, ik moet boodschappen doen. Toch weet ik de diepvrieskalkoen en de blikken nasi snel te vinden en haast me richting de kassa. Jezus, wat een hitte. Hopelijk geen lange rijen. Ah, daar een mooi plekkie, achter dat ouwe vrouwtje. Snel aansluiten, en wat denk je.. ik heb haast, maar dat ouwe wijf staat te treuzelen. Ik besluit haar een lik aan haar oor te geven…

Leuk artikel? Deel het met anderen:
  • Martin Neyt

    Herkenbaar. Wat? Alles.

  • Andre

    Dit stuk had je beter voor in je dagboek kunnen bewaren. Wat een zinloos stuk zeg.