MEDISCH NIEUWS – Dordtse ziekte duikt op in Engeland

Door
30 juli 2015
Reacties (0)

In Hastings – Engeland meldde zich gisteren in een lokaal ziekenhuis de 64-jarige G.v.L, met symptomen van wat men éérst in Dordrecht en later in de gehele medische wereld ‘De Ziekte van Druyff’ is gaan noemen. Zichtbaar bij de vitale zestiger die in een grijs verleden onder de rook van onze Merwestad werkzaam was (Rotterdam West; red.) waren de overduidelijk oranjekleurende huid, het warrig magisch-realistisch praten en de toegenomen zoetzucht. ‘Zoetjes voor in de thee waren niet áán te slepen!‘ aldus een van de behandelend artsen in onze zusterstad die net als hun Dordtse collega’s zeer verrast zijn.

In een telefonische reactie (de vragen laten we weg want daar luisterde hij toch niet naar) laat Dhr. van L. ons het volgende weten: ‘Ik was op tijd erbij and directly pulled the bell. Maar ja, ook in Groot Brittannië – u zegt Engeland maar dat is dus foút – zijn mensen inmiddels zo beïnvloedbaar dat als men in tabloids over een ziekte leest, minstens een kwart van de bevolking de andere dag denkt dat het die ziekte hééft. Nou, dat wéten ze in het ziekenhuis. Daar lezen ze óók kranten en dus duurde het even voordat ik gehoord werd. Tot ik vertelde van mijn tijd in Báselona. Hier zeggen ze Barcálona maar dat is dus fout.’

‘Ik ben net als Druyff in Catalonië geweest. Wellicht dat ik daar iets opliep maar terugkijkend had ik altijd al verschijnselen. Ik voel me al langer onbegrepen. Roken heb ik nooit gedaan. Niet voor niets stond ik in mijn tijd bekend om m´n loopvermogen. De verkleuring van de huid is iets van de laatste jaren. Na de zomer van 2012 is dat begonnen. Ik schonk er eerst geen aandacht aan, totdat het mijn vrouw Truus begon op te vallen. Toen ben ik ´s gaan nadenken. Er moest iets zijn, want als er één plek is waar je niet verkleurt, dan is het – jullie zeggen Groot Brittannië maar dat is dus fout – Engeland in het algemeen en Manchester (zijn woonplaats; red.) in het bijzonder. Bovendien, als ik in Báselona geen kleur kreeg, waarom hier dan wel? Ik werd van de locker to the wall gestuurd, waardoor ik dacht: ben ik nou zo slim of zijn zij zo dom. Door de aandacht in Nederland neemt men mijn case…euh koffer nu wel serieus. Ik schreef er een gedicht bij. Dat stuur ik u toe!´ aldus een strijdbare van L.

Beide heren hebben het ziekenhuis na -feitelijk overbodig- onderzoek verlaten en maken het volgens de familie goed.

Leuk artikel? Deel het met anderen: