Prince Tribute night

Door
8 mei 2016
Reacties (0)

Een echte fan was ik niet. Niet eens een enorme liefhebber. Ondanks dat raakt de veel te vroege dood van Prince mij enorm en In gedachte ben ik bij de vele fans die ik ken.

Ik heb wel de lp’s  1999 en Purple Rain en ik herken de paarse hoezen onmiddellijk tussen mijn verzameling lp’s op zolder.  Later heb ik nog wat CD’s aangeschaft, maar erg veel luisteren? Nee, dat niet echt.

In 1982 leek 1999 ver weg en een oneindige toekomst lag nog voor je als puber.  Het werd voor mij persoonlijk een drama jaar waarin ik mijn beide ouders verloor en inmiddels is dat ook alweer een verleden met een zoete herinnering.

Purple Rain doet mij denken aan mijn vriendje op de MAVO, die een  jaar of 30 later op een feest tijdens Purple Rain in mijn oor fluisterde dat dit nummer hem altijd aan mij doet denken vanwege mijn paarse kamer.

In 2014 zag ik Prince pas voor het eerst live en dat het ook mijn laatste keer zou worden had ik toen niet kunnen bedenken. En wat was het een feest!!  Het  Gelredome stond op zijn kop. Hij wist niet van ophouden. Wat was het goed en wat was het mooi om al die mensen dansend en blij te zien overal om je heen. Prince gaf wel 3 keer een gitaar weg. Een mooi gebaar wat de strenge bewaking wel weer een beetje goed maakte. Eén keer wilde ik een foto maken en onmiddellijk stond er een bewaker met een zaklamp in mijn lens te schijnen.

Twee dagen na mijn indrukwekkende vijftigste verjaardagsfeest in het Dolhuis hoorde ik hem vanuit een strandtent. Het nummer Pink Cashmere zette zich voor altijd in mijn hart bij. De sfeer van het nummer en de zonovergoten dag op het strand. Mijn emotionele toestand omdat ik in hogere sferen was door mijn feest is voor altijd gekoppeld aan dit nummer. Muziek als tijdreis; het blijft iets bijzonders.

Gisteren werd er weer iets in mijn hart bijgezet: Het nummer Sometimes It Snows In April. Zo ongelofelijk mooi uitgevoerd door de gelegenheidsformatie Boys & Girls.

Boys & Girls bracht speciaal voor vanavond een divers repertoire dat zich niet beperkte tot één periode uit het leven van Prince. Al deze Dordtse muzikanten waaronder Jared Grant, bekend van de Voice of Holland zette een pracht optreden neer. De kaartverkoop ging zo goed dat Powerstage te klein bleek. Op het podium zie je al dat er een eerbetoon aan Prince aankomt. En iedereen staat te wachten op de band. Al snel komt het publiek los en de sfeer wordt steeds uitbundiger en er wordt enorm meegezongen en gedanst.

‘When Doves Cry’, ‘Let’s Go Crazy’, ‘Controversy’, ‘Purple Rain’ en ‘1999’. Ze kwamen allemaal voorbij, uitgevoerd door verschillende zangers en zangeressen. In een hele korte tijd hebben zij deze set bedacht en neergezet. Ik heb diep respect voor de muzikanten, Maarten Teekens, Randy Derkhof, Timothy van der Holst, Willem ‘t Hart, Edwin in ‘t Veld, Monique van der Ster, Eline Mann, Jared Grant, Maurits de Vries en Harrie Mirck.

Ik ben benieuwd hoe een echte fan deze avond ervaren heeft, ik vond het een prachtig eerbetoon en een gedenkwaardige avond. Na het optreden van Boys & Girls werd er nog lang na gedanst dankzij de uitgekozen muziek van + dj’s Timmy Jam feat. St. Peter Paul & the Ricolution
(Peter-Paul van der Hout (Velvet Music Dordrecht), Rico (Micro) en Phil Martin (The Beatclub))

Ik kan natuurlijk alleen maar eindigen met de wens: Graag nog een keer!

Foto: Peter Verheijen Fotografie

Leuk artikel? Deel het met anderen: