Raar

Door
16 januari 2016
Reacties (0)


Het fenomeen winterstop: het blijft iets vreemds.  Als het rond de kerst warmer is dan 10 °C, is het voor mij  een raadsel dat wij weer aan de bak mogen zodra de gevoelstemperatuur rond -5 ligt. Het sluit perfect aan bij de rest van deze rare week, waarbij voetbal een welkome afwisseling is in de treurigheid. Kortom, op naar Eindhoven.

Door het koude weer is iedereen voorbereid op een moeilijke avond als supporter. Alle dubbele lagen kleding zijn uit de kast getrokken, want we laten ons niet tegenhouden door koning Winter. Onze Dordtse helden mogen ons ook extra verwarmen met een  knallende revanche na de roemloze aftocht in Groesbeek. Dat waren we nog niet vergeten. Twee nieuwe aanwinsten (Bijl en Vleugels) mochten meteen laten zien hoeveel waarde zij toevoegen aan het eerste elftal.

Na bijzonder grondige fouillering (een traditie die vorig jaar al is ingezet)  mogen wij het stadion in en zien wij de bal na anderhalve minuut al op de paal belanden. Niet de paal van de  tegenstander maar die van ons; we maken ons op voor een lange avond. De keeper van Eindhoven Swinkels leek hetzelfde gedacht te hebben en wilde in de eerste helft het record balbezit voor een doelman verbeteren. Of hij de raad van Herman Finkers wilde opvolgen, is niet duidelijk maar raar was het wel. Hij kon niet verhinderen dat in de 16e minuut Dordt via een prachtgoal op voorsprong kwam. Het was ook meteen het hoogtepunt van de eerste helft. We waren vergezeld op de tribune door leden van het Alphense VV Sportief, die op trainingskamp waren. Ze waren snel geadopteerd en zongen vlot mee om warm te blijven.  Zou de tweede helft voor meer vuurwerk zorgen?

 

Koek en zopie, dat moest het motto worden voor de tweede helft. Het liep anders. Het werd 1-1, fout in onze (geïmproviseerde)  verdediging. Alle hens aan dek om dit alsnog recht te zetten. Wissels, lieveling Sai kwam alsnog het veld op om de drie punten mee naar huis te nemen maar het mocht niet baten. Zonder gevoel in de tenen en zonder punten weer de bus in. Jammer dat de week zo moest eindigen. Dachten wij nog.

 

Eenmaal terug op ons vertrouwde eiland bleek dat het nog vreemder kon. Onbekenden hadden het voorzien op een aantal (brom)fietsen en het supportershome, waarbij er brand gesticht is, een fiets gestolen en gepoogd is de sloten van het home te forceren. Frustratie, woede en ongeloof is ons deel. Samen met alle andere emoties van de vorige dagen was dit een belachelijk rare week.

 

 

Foto: Elisa Kuster

 

 

Leuk artikel? Deel het met anderen: