Salesman from hell..

Door
10 april 2015
Reacties (0)

Een nieuwe camera

Ik heb sinds enige tijd alweer een nieuwe camera.  Het was een rib uit mijn lijf, maar wij mannen weten dat wanneer we een rib afstaan er iets moois uit voortkomt waar we ons het hele leven aan blijven vergapen. Zo ook deze keer.

Ik had op internet en in de vakbladen al wat reviews gelezen van verschillende modellen camera’s waar ik mijn oog op had laten vallen. Tenslotte was ik er klaar voor. Op weg naar de camarawinkel droomde ik al van de nieuwe machine in mijn handen. In de winkel aangekomen bleek dat ik de enige klant was. Dat was het punt waar ik in had moeten zien dat ik beter weer weg kon gaan. Op dat moment kon ik nog ontsnappen. Ik deed het niet.

Voor ik het wist stond er een verkoper achter mij met de vraag: “Wordt u al geholpen?” Ik was alleen in de zaak, hij was de enige verkoper. Hij wist het antwoord al. Ik zei braaf: “Uh, nee”. “Nu wel!”, antwoordde hij gevat. De man was een kop groter, twee schouders breder en drie buiken dikker dan ik. Pafferig, bleek, een nerd, een slecht begin……

Armzalig setje glaswerk

“Ik wil eens kijken naar een nieuwe camera,” begon ik moedig. “Dat klopt”, zei hij. Nu heb ik er een bloedhekel aan wanneer mensen reageren met “klopt” op informatie die zij met de beste wil van de wereld niet hadden kunnen weten. Ik had net zo goed voor een lens, statief, geheugenkaart of boek kunnen komen. Ik wist het, dit is niet het type mens waar ik warm van word.  “En wat voor lenzen heeft mijnheer?” Een volkomen legitieme vraag in een camerawinkel maar, simpel als ik ben was ik er niet op voorbereid. Ik ben geen man van de technische ditjes en datjes. Ik ben niet iemand die zich kan vergapen aan allerlei technische eigenschappen. Ik wil foto’s maken en een camera is maar een stuk gereedschap waarmee dat kan. “Tja, ik heb uh, een eh, groothoeklens, een uh 10-28mm”, stamelde ik. “Dat kan niet, die bestaat niet. U heeft een 10-22mm groothoek”, antwoordde hij. Geweldig, deze man wist wat voor lenzen ik had! Een ziener, een medium, hij was een profeet! Eigenwijs diende ik hem van repliek: “Nee, ik denk dat het een 10-24mm lens is”. Dom natuurlijk,  fout op fout. Wie was ik om te denken deze man slimmer af te zijn. “Nee mijnheer, die bestaat ook niet”. De eerste tekenen van irritatie verschenen op zijn plakkerige voorhoofd. In een zeldzaam moment van helderheid wist ik het, het was een 10-20mm lens! Ja, dat was het! De verkoper keek mij meewarig aan. Dit soort klanten maakte zijn leven tot een hel. “Heeft u nog andere lenzen?”, vroeg hij. Het debacle van de groothoek maar even terzijde schuivend. “Een 70-200mm zoomlens??” , probeerde ik voorzichtig. Fout, helemaal fout. Ik had er niet over moeten beginnen. Deze lens wordt door sommige fotografen niet gewaardeerd. “Ai, een 70-200, meent u dat? Daar kun je niks mee.”

Jammer.. ik kon er niks mee…

Voor een kort moment wilde ik hem opbiechten dat het mijn favoriete lens is. Dat ik daar zeker 50% van mijn werk mee maak. Om verder gezichtsverlies te voorkomen hield ik mijn mond. Bovendien zat ik inmiddels op mijn knieën midden in de winkel, volslagen hulpeloos, overgeleverd aan de inquisitie. Wat ik ook zou zeggen, ik was schuldig. Ik verdiende straf.  “Is dat alles wat u heeft?”, vroeg hij streng. “Nee!” riep ik. “Ik heb ook nog een 28-70 mm telelens”. “Dat is een mooie lens…”, zei hij. O wat heerlijk, ik had toch nog iets van waarde in mijn fototas. “…maar er zijn betere, lichtsterkere alternatieven. Deze lens heeft een diafragmaverloop van …..jebbediejebbedieja, bla ,bla.”

Mijn overlevingsinstinct kwam bovendrijven en met een stortvloed aan adrenaline kwam ik met een afleidingsmanoeuvre. “Ik dacht eigenlijk aan het volgende model camera…….”, zei ik ferm, om zo het hele gevecht om de cijfertjes aan de kant te schuiven. Ik had beter moeten weten.
“Werkelijk?”, zei hij. “Dat lijkt me in uw geval geen goede keuze. Met uw 10-22 (!) groothoek en (shabby!) 70-200 zoomlens krijgt u een probleem met…….. en bovendien heeft u werkelijk een…….tenzij…., omdat….. terwijl…….wawawablabla, bladiebla.”
Ik was de weg kwijt. Ik hoorde de verkoper praten maar wist niet wat hij zei. Ik lag in het stof terwijl hij boven mij uittorende. Ik was verslagen. Ik wachtte op de genadeklap. Die kwam niet.
Wat er wel kwam was een alternatief voor het model camera dat ik in mijn hoofd had. O, wat een vreugde. Welk een opluchting. Deze man had toch nog een menselijke kant. Vakkundig aangekomen op het punt waar hij mij knock-out kon krijgen kwam hij met de verlossende oplossing. Er was licht in de duisternis!
Ik mocht hem zelfs vasthouden, voorzichtig in handen nemen. Ik mocht hem voor een kort moment koesteren en me vergapen aan de schoonheid, totdat…

Geschaafd en geschonden

Totdat hij de prijs noemde. En daar bleef het niet bij. Met het armetierige setje glaswerk waar ik mee rondliep was ik tot mislukken gedoemd. Zelfs deze camera kon daar niets aan verbeteren. Hij adviseerde er een andere lens bij, en nog een, en nog een. Ik zag vanuit mijn benarde positie op de grond de prijs langzaam stijgen tot het astronomische bedrag van 15.000,- euro en hij was nog lang niet klaar met me. Dat was geen rib, dat werd een complete ribbenkast.
Met het snot voor de ogen en op gevaar voor eigen leven bedankte ik hem voor het advies. Ik zou een en ander eens overwegen.  Ik moest er even over nadenken. Ik moest alles even op me in laten werken. Wat ik vooral moest was vluchten. Op handen en voeten wist ik uit de winkel te geraken. Hijgend en huilend wist ik mijn auto te bereiken. Geschaafd en geschonden reed ik naar huis. Naar mijn vrouw, die vroeg hoe het ging. Waarop ik min of meer stoer antwoordde: “Mwa, wel goed. Ik heb de camera in mijn handen gehad maar… nog niet gekocht”

Gekocht heb ik de hem dus wel. Ergens anders, voor heel wat minder dan het genoemde bedrag. En het is een genot om mee te werken, de waardeloze troep aan lenzen die ik er op schroef ten spijt.

Eerlijkheid gebied wel te zeggen dat ik het advies over de camera van deze “Salesman from hell” heb overgenomen. Jammer voor hem dat hij mij met een paar duizend euro op zak uit de winkel heeft laten ontsnappen. Overigens, mijnheer de verkoper, ik heb wel degelijk een 10-20mm groothoeklens. Niet van Canon. Die bestaat niet! Van Sigma, die bestaat wel.


IMG_6552-1

Leuk artikel? Deel het met anderen: