Schapenkopje voor altijd

Door
15 maart 2016
Reacties (0)

September dit jaar begin ik aan mijn studie geschiedenis op de universiteit in Utrecht. Waarschijnlijk ga ik voor die periode al op kamers daar. Hartstikke leuk, al lijkt het me ook raar, m’n vertrouwde stadje te verlaten.

Dingle versus Dordrecht

Ik heb het al eerder gedaan, Dordrecht voor een andere stad verlaten. Maar dat was tijdelijk. Van oktober tot en met december 2015 heb ik in Dingle gewoond, in Ierland. Ik vond het heerlijk. Even weg van alles. Sowieso heeft Ierland een deel van mijn hart gestolen. De natuur, de cultuur, de mensen, het heeft iets wat ik in Nederland waar ik ook ben een beetje mis.

Maar anderzijds miste ik toen ik daar woonde ook dingen uit Nederland. En dan met name uit Dordt. Hoeveel zin ik had in (ja, komt ie weer) de overheerlijke lasagne van Costa d’Oro, en hoe graag ik even langs de havens zou wandelen of met mijn vrienden in Hide Away zou genieten van een biertje en een goed gesprek.

Heimwee in Utrecht

Ook als ik naar Utrecht verhuis zal ik dat missen. Waarschijnlijk zal ik ook de “rust” missen, want Utrecht is toch een wat grotere stad dan Dordrecht. En gewoon de vaste dingen, je vaste routines en plekken en je favoriete mensen in Dordrecht, die je toch een heel stuk minder gaat zien. De bekenden die je regelmatig tegenkomt en waar je af en toe een praatje mee maakt. Mijn favoriete kat die altijd bij me in bed slaapt, tegen me aan. Kleine dingetjes die toch een groot gemis gaan worden in zijn geheel.
Nationalisme? Nah

Het is eigenlijk best gek om van een stad te houden. Ik ben niet bepaald nationalistisch ingesteld en zie mezelf graag als “wereldburger”. Voor Nederland op zich heb ik ook niet perse liefde. Ik vind de meeste landen wel mooiere dingen en minder mooie dingen hebben. En dat geldt natuurlijk ook voor Dordrecht. Maar ik kan wel zeggen dat ik van Dordt houd. Het totaalplaatje, van mijn gezin en vrienden die er wonen in combinatie met mijn favoriete cafés, winkels, parken en andere plekken.
Dat wordt nog wennen hoor, in Utrecht. Maar in mijn hart zal ik altijd een schapenkopje blijven.

Leuk artikel? Deel het met anderen: