Vriend uit het verre buitenland

Door
23 april 2016
Reacties (0)

Volgens Google Maps is de afstand tussen het stadion van Achilles ’29 en de Krommedijk met de auto het snelst af te leggen door enkele honderden meters door Duitsland te rijden. Maar over dat buitenland gaat het vanavond niet. Dat op de tribunes een groot contingent Vlaamse vrienden zit is inmiddels ook wel algemeen bekend. Dus over dat buitenland gaat het vanavond ook niet. Het buitenland waar het wel om gaat? Japan…

Het moet ergens halverwege de eerste helft zijn geweest dat mijn oog viel op de Japanse voetbalfan die een stukje verderop op de tribune in volledige voetbaluitdossing stilletjes naar het geploeter van twee ploegen uit de kelder van het Nederlandse betaalde voetbal stond te kijken. Even had ik medelijden. Dan kom je vanuit het verre buitenland naar het land van de uitvinders van het totaalvoetbal. Dan kom je naar het stadion waar in betere tijden Gerrie Muhren de bal streelde met zijn fluwelen techniek, waar Epi Drost de bal kastijdde met zijn kanonskogelschoten… En dan wordt je geconfronteerd met een wedstrijd tussen twee ploegen die het niet lukt om meer dan vier keer een bal binnen de ploeg over te spelen. Waar het nauwelijks opgekomen publiek met een half oog op de wedstrijd in sfeerloze stilte de werkweek, de koningsspelen of de dood van Prince met zijn of haar buurman bespreekt. Kortom met niets dat lijkt op voetbal.

Ommekeer

Gelukkig veranderde alles in de 30ste minuut. Met een werkelijk prachtig doelpunt kwamen we op voorsprong. Op de wakker geschrokken tribunes het startsein om het groot-Dordtse liederenboek tevoorschijn te halen. Dat Achilles de gelijkmaker wist te maken was een kleine domper die werd gevolgd door een iets grotere domper net na rust met de 1-2. Gelukkig wisten weer bijna gelijk weer 2-2 van te maken en had de ploeg eindelijk weer iets van de schwung te pakken waarmee we twee jaar geleden zowel promotie naar de Eredivisie als het respect van het hele jubelende land wisten af te dwingen. Dat we toch weer achter kwamen kon de pret niet drukken. Want wij hebben Janga! En inderdaad het lukte om de 3-3 te maken. Helaas stopte het hier met doelpunten. De wedstrijd eindigde met dit gelijke spel.

Plezier

Is het erg om de laatste thuiswedstrijd niet te winnen? Nou nee. De teleurstelling van dit seizoen was voor de wedstrijd al bekend. Daar mag je de wedstrijd niet op beoordelen en kan je je plezier niet door laten bederven. We hebben zes prachtige doelpunten gezien. We hebben weer een strijdend Dordt gezien. En we hebben weer eens lekker gezongen. Dat zingen ging trouwens in het supportershome nog lang door.

Onze vriend

Onze vriend uit het verre buitenland, die overigens volop mee deed met het juichen, zag ik toen ik rond 23 uur op zoek ging naar mijn auto nog op de parkeerplaats. Glunderend. Wie weet wat voor goeds dat nog gaat brengen wanneer hij thuis gaat rondvertellen hoe geweldig het was op die ene vrijdagavond waarbij twee ploegen uit de kelder van het Nederlandse betaald voetbal het met een waar spektakelstuk lukte om het publiek tot grote hoogte op te zwepen.

 

Leuk artikel? Deel het met anderen: