Vrieseweg 80

Door
23 augustus 2013
Reacties (7)

‘Het huis van Toth,’ werd in mijn kindertijd de monumentale, maar vervallen villa op Vrieseweg 80 genoemd. Of Toth de echte bewoner was, weet ik niet, ik kan mij uit de jaren dat ik aan de weg woonde niet herinneren er ooit iemand in of uit te hebben zien gaan. Ook toen ik in 1959 verhuisde naar de Cornelis de Wittstraat bleef Vrieseweg 80 een kwijnend bestaan leiden. Of het sinds die tijd totdat het in 2010 werd gesloopt ooit een nieuw verfje heeft gezien betwijfel ik.

 

Er is veel te doen geweest om het pand. In december 2006 werd het gekraakt, tegen de zin van de eigenaar, projectontwikkelaar Van Pelt. Die wilde het slopen, omdat het levensgevaarlijk zou zijn. De krakers, de langdurige leegstand zat, dachten daar anders over. Er moest wat worden gedaan aan het lekkende dak, maar verder was het huis best bewoonbaar. Zij trokken er opgeruimd in, waarna het gebruikelijke getouwtrek met de boze Van Pelt begon. Beschuldigingen over en weer, bedreigingen, rechtszaken en tenslotte een laatste kort geding in 2008, waarna de krakers vertrokken. De villa, gebouwd in de negentiende eeuw, werd uiteindelijk gesloopt. Het terrein lag lange tijd braak en werd in juni 2010 nog heel even een weekeinde opnieuw gekraakt door de voormalige bewoners. Die wilden zo hun onvrede over de wijze waarop men in Dordt met de stad omgaat nogmaals uiten. Tenslotte verrees er een nieuw pand. Dat staat al maanden leeg en dat zal naar mijn bescheiden mening in de huidige crisistijd nog wel eens vele maanden, wellicht jaren, zo kunnen blijven.

 

Je vraagt je af of het allemaal de moeite waard is geweest. Ruzie in de tent, dure rechtszaken, sloopkosten, bouwkosten en tenslotte dit. Lelijk is de nieuwbouw niet, maar het heeft bij lange na niet de uitstraling van de gesloopte villa, hoe beroerd die ook werd onderhouden. Ik vraag me af of het niet verstandiger was geweest van Van Pelt om het oude monument, dat niet op de monumentenlijst stond, anders zouden de zaken ongetwijfeld anders zijn gelopen, op te knappen en er betaalbare appartementjes of studio’s in te bouwen voor jongeren met een kleine beurs. Dure leegstand, daar zit niemand op te wachten.

 

Foto: auteur

 

 

Leuk artikel? Deel het met anderen:
  • Reinder

    Zo mee eens….Opknappen wordt vaak duurder geacht, maar als het om erfgoed gaat ben ik toch daar voorstander van….

    Betreffende die lelijke flats in de binnenstad waar ze vroeger mooie panden voor sloopten; die mogen wel direct tegen de vlakte om er weer statige gebouwen neer te zetten (met wat mij betreft apartementen)…

    • disqus_6myo1qqoiy

      Net al op de Spuiboulevard waarvan ook de meer als de helft leegstaat.

      • chris jonkers

        ik hebt met mijn ouders 1963 daar nog gewoond op de bovenverdieping…fam. jonkers…..hebt ook nog foto van de achtertuin….wij noemden hem ome toth….zeer vriendelijke man

  • Henk Garama

    Dhr Toth heeft echt bestaan. Hij had een winkel met oosterse tapijten. Ik denk dat het een Hongaarse vluchteling is geweest. Zijn dochter heeft bij mij in de klas gezeten.

  • kraker

    Niet te vergeten dat het pand in juni 2011 ook nog een dag is bezet tegen de sloop. Mijns inziens is het een kwestie van tijd tot het weer gekraakt wordt!

    http://www.youtube.com/results?search_query=vrieseweg+80&oq=vrieseweg+80&gs_l=youtube.3…905.4175.0.4324.16.14.2.0.0.0.385.1585.9j2j0j2.13.0…0.0…1ac.1.11.youtube.AmajuhwqJ-U (4e filmpje)

    https://www.indymedia.nl/en/2008/06/52887.shtml

    https://www.indymedia.nl/en/2007/12/48750.shtml

  • Han

    Het pand werd bewoond door Sándor Tóth van beroep meubelmaker; hij verkocht later in het pand ook andere spullen, zoals tapijten. Sándor is later drogist geworden en in 2010 overleden. Voor meer gegevens lees de informatie op internet van Pieter Bakker (familielid).
    Caspar Blauw (zie ook internet) heeft het nodige over het interieur van Vrieseweg 80 geschreven.

  • Michel

    Graag wil ik op de de reacties reageren. Ik ben een kleinzoon van Alex (Sandor) Toth (1916-2010). Mijn opa is na de eerste wereldoorlog door omstandigheden naar Nederland gekomen. Zijn ouders zijn in Hongarije gebleven. Mijn opa heeft de kunstacademie en nog een Ingenieurs opleiding gevolgd. Nadat hij het pand heeft gekocht is hij er een meubelzaak in begonnen. Volgens de verhalen had hij een stuk of 12 meubelmakers in dienst. Door persoonlijke omstandigheden is hij gestopt met de meubelzaak. Het pand heeft hij aangehouden en gebruikte hij als rommelhuis. Het is nog gebruikt als pension. Waarschijnlijk is het voor meerdere functies gebruikt maar daar weet ik het fijne niet van. Als klein kind ben ik er meerdere keren geweest. Toen ik 17 was heb ik weleens een lik verf op de voordeur gesmeerd. Dan vond mijn opa het overkomen alsof het bewoonbaar was. Het pand en de inrichting is niet meer veranderd vanaf 1960 denk ik. Mijn opa heeft ook een pand in de vriesestraat gehad. Deze gebruikt hij als drogisterij. Mijn opa heeft dit pand zelf verbouwd. Een van de dingen die hij had gedaan was een stuk van de eerste verdieping verwijderd en een balustrade van gemaakt. Mijn opa was binnenhuisarchitect en had ook de Chinees in de binnenstad ontworpen. Waarschijnlijk zit dit restaurant er niet meer. Tot ongeveer 1970 heeft mijn opa in het pand aan de vrieseweg gewoond. Het pand was daarvoor van een dokter geweest. Toen mijn opa het kocht kreeg hij er een schedel van een mensenhoofd erbij. Ondanks de ergernis van mijn moeder heeft hij deze altijd gehouden.
    Mijn opa kreeg op zijn 86ste last van dementie. Hierdoor raakte hij zijn rijbewijs kwijt en kon hij niet meer zijn drogisterij open houden. Mijn opa heeft tot zijn 86ste 6 dagen per week gewerkt. Het werken was een soort tijdverdrijf voor hem waar hij van genoot. Het pand aan de vrieseweg was zijn liefde waar hij graag kwam en hier in uren kon rommelen. Wat mij altijd opviel was de grote tuin langs en achter het huis. Mijn opa woonde met zijn derde vrouw in Schoonhoven. In Schoonhoven woonde hij in een herenhuis aan de haven. Mijn opa is in 2010 op 94 jarige leeftijd overleden. Mijn opa was een bijzonder man waar veel over te vertellen is. Hij heeft ook nog jarenlang als docent les gegeven. De vrouw van mijn opa heeft het goedkoper verkocht op voorwaarde dat het behouden en opgeknapt zou worden. Helaas is dit niet gebeurd.

    Graag kom ik meer te weten over mijn opa. Ook wil ik in contact komen met Henk Garama die waarschijnlijk mijn moeder heeft gekend. Alle reacties zijn welkom en kunnen gestuurd worden naar esvanmichel@hotmail.com

Nieuwe techniek op Dordt in Stoom

Geplaatst op 3 juni door

Het is nu een week geleden dat de stoomvloot over de Dordtse wateren bewoog. Was het alleen maar oud? Zeker niet. Tussen de mensen, stoomboten en stoomtreinen vloog een drone rond. Dit zorgde voor mooie plaatjes van ons exclusieve evenement.

Lees verder... Reacties (0)

Fluitconcert voor Dordrecht

Geplaatst op 29 mei door

De laatste dag van Dordt in Stoom is aangebroken. Voor sommige mensen een verademing, voor andere een triest moment. Heb je nou gisteren het fluitconcert niet gehoord? Mocht dit het geval zijn dan kan een bezoekje aan Beter Horen misschien geen kwaad, want het geluid reikte ver. Dan kan je het hier nog even terugluisteren […]

Lees verder... Reacties (0)